Kobo Abe
Εκδόσεις: Άγρα
Σελίδες: 275
Τίτλος πρωτοτύπου: Suna no onna
Μετάφραση: Στέλιος Παπαλεξανδρόπουλος Λ.
Ο Abe αποτελεί μια από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της ιαπωνικής λογοτεχνίας και "Η γυναίκα της άμμου" είναι το πιο δημοφιλές από τα μυθιστορήματα που έχει γράψει. Επίσης είναι και το μοναδικό του, που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή μεταφρασμένο στην ελληνική γλώσσα. Από το πολύ καλό εισαγωγικό σημείωμα μαθαίνουμε πως ο συγγραφέας ήταν από τους πρώτους που τα βιβλία τους είχαν δυτικές επιρροές (Κάφκα) στην Ιαπωνία.
Η γυναίκα της άμμου είναι η ιστορία ενός τριαντάχρονου περίπου στην ηλικία άντρα, δάσκαλου στο επάγγελμα και ερασιτέχνη εντομολόγου με επίσης ένα πάθος για την μελέτη της λειτουργίας της άμμου στη φύση. Ο Νίκι (το όνομα του) λοιπόν κάποια στιγμή κάνει ένα ταξίδι σε μια ιαπωνική επαρχία που η μορφολογία του εδάφους χαρακτηρίζεται από αμέτρητους αμμόλοφους ώστε να εντοπίσει κάποιο σπάνιο είδος εντόμου. Κατά τη διάρκεια της αναζήτησης αυτής φτάνει σε ένα παραθαλάσσιο χωριό στο οποίο αναζητά φιλοξενία για να περάσει τη νύχτα. Το παράδοξο που συναντά εκεί είναι πως τα σπίτια είναι χτισμένα μέσα σε βαθιές τρύπες όπου κατεβαίνεις μόνο με τη βοήθεια της σκάλας. Φιλοξενείται σε ένα από αυτά στο οποίο ζει μια χήρα γυναίκα της ίδιας ηλικίας πάνω κάτω με την δική του. Το επόμενο και πιο παράδοξο όμως είναι όταν αντιλαμβάνεται την επόμενη ημέρα πως η ανεμόσκαλα με την οποία εισήλθε στο σπίτι αυτό λείπει από τη θέση της και ουσιαστικά βρίσκεται υπό ένα καθεστώς φυλάκισης καθώς δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής, όπως επίσης ότι κανένας δεν δείχνει διατεθειμένος να τον βοηθήσει. Με το πέρασμα των ημερών αναπτύσσεται μια ιδιαίτερη σχέση με τη γυναίκα που πια είναι αναγκασμένος να συμβιώσει.
Ένα βιβλίο με υπαρξιακό θέμα και το συναίσθημα του εγκλεισμού να κυριαρχεί στις σελίδες του. Ο κεντρικός χαρακτήρας προσπαθεί να δώσει λογικές εξηγήσεις και να βρει λογικές λύσεις στο παράδοξο που έχει βρεθεί να ζει, προσπαθώντας να διατηρήσει την ψυχραιμία του. Μια ψυχραιμία που -φυσιολογικά- από ένα σημείο και μετά χάνεται και κυριαρχεί το αίσθημα της αγανάκτησης και αγγίζει τα όρια της τρέλας. Σε κάποιο σημείο είναι τόση η απογοήτευση του και σε συνδυασμό με το χάσιμο της αυτοπεποίθησης τον οδηγούν να θυσιάσει την αξιοπρέπεια του με ελπίδα την σωτηρία.
Δυστυχώς προς απογοήτευση μου το βιβλίο δεν ήταν ακριβώς ότι περίμενα. Φαντάζομαι πως οι περισσότεροι που το διάβασαν θα διαφωνήσουν μαζί μου καθώς θεωρείται μάλλον μέχρι και αριστούργημα, αλλά προσωπικά δεν βρήκα τίποτα το ξεχωριστό. Και δεν θα πω δεν μου άρεσε σε γενικές γραμμές κτλ, απλά και σκέτα δεν μου άρεσε. Σε κανένα σημείο του σχεδόν δεν μπόρεσε να με συγκινήσει και το ολοκλήρωσα περισσότερο για να μην το αφήσω στη μέση παρά επειδή μου ήταν ενδιαφέρον. Η γλώσσα σε καμιά περίπτωση δεν ήταν κακή, αλλά η πλοκή μου φάνηκε μάλλον αδιάφορη. Επίσης από νοήματα δεν διέκρινα κάτι. Η δε επανάληψη της λέξης "άμμος" ειδικά στις πρώτες εκατό περίπου πρώτες σελίδες, ήταν ένα δυνατό τεστ για τα νεύρα μου. Φυσικά όλα είναι θέμα γούστου και το δικό μου σε καμιά περίπτωση δεν ικανοποιήθηκε από αυτό το βιβλίο.
