Gustave Flaubert
Εκδόσεις: Γράμματα
Σελίδες: 382
Τίτλος πρωτοτύπου: Madame Bovary
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Θεοτόκης
Γραμμένο πίσω στο 1856, η Μαντάμ Μποβαρύ είναι ένα βιβλίο που έχει μπει στο πάνθεον των μεγάλων κλασσικών έργων της λογοτεχνίας. Η ομώνυμη ηρωϊδα του έργου αποτελεί έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους λογοτεχνικούς χαρακτήρες και ακόμα και σήμερα εν έτει 2012, 160 περίπου χρόνια μετά τη συγγραφή του, είναι επίκαιρο και εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς την αίσθηση που προκάλεσε όταν εκδόθηκε την εποχή εκείνη.
Η πλοκή τοποθετείται σε μια επαρχία της βόρειας Γαλλίας. Ο Κάρολος Μποβαρύ, μετά τον πρώτο του γάμο ο οποίος είχε τραγική κατάληξη αφού η γυναίκα του πεθαίνει, γνωρίζει και γοητεύεται από την νεαρή Έμμα. Η τελευταία έχει μεγαλώσει και ζει αρκετά ταπεινά κοντά στον πατέρα της και αφού έχει πάρει (ή μάλλον καλύτερα έχει προσπαθήσει να πάρει) θρησκευτική εκπαίδευση σε ένα μοναστήρι. Γρήγορα όμως το εγκαταλείπει καθώς τα ενδιαφέροντα και η ιδιοσυγκρασία της είναι πολύ διαφορετικά. Η Έμμα κυριεύεται εσωτερικά από ανομολόγητους πόθους, θέλει να ζήσει την πολυτέλεια, την απόλαυση, τις ανθρώπινες ηδονές και την έκσταση, όμοια με την φύση των μυθιστορημάτων τα οποία διάβαζε κρυφά στο μοναστήρι όπου φοιτούσε. Είναι μια κομψή, ρομαντική αλλά και ονειροπόλα νέα γυναίκα. Στο πρόσωπο του Καρόλου πιστεύει πως θα βρει μια διέξοδο από την ζωφερή καθημερινότητα που θεωρεί ότι ζει και παντρεύονται σύντομα. Ο άντρας της είναι ένας ήπιος, ταπεινός και χαμηλών τόνων άνθρωπος. Ευκολόπιστος γενικά προσφέρει απλόχερα την αγάπη του και χωρίς να είναι ιδιαίτερα απαιτητικός σαν άνθρωπος συμβιβάζεται με μια τυπική οικογενειακή ζωή. Καρπός του γάμου τους ένα κοριτσάκι, η Μπέρτα.
Η Έμμα, Μποβαρύ πια, αντιλαμβάνεται από κάποια στιγμή και μετά πως ο γάμος της δεν είναι αυτό ακριβώς που προσδοκούσε. Οι πόθοι και οι εσωτερικές επιθυμίες της παραμένουν ανεκπλήρωτα όνειρα και αυτό που ζει δεν την γεμίζει. Νιώθει πνιγμένη αλλά και απογοητευμένη από την τροπή της ζωής της. Ο χαρακτήρας της αλλάζει και σύντομα γίνεται νευρική, κυκλοθυμική ως και υστερική κάποιες φορές, με απαιτήσεις και γενικότερα ένας δύσκολος άνθρωπος. Παράλληλα μέσα στο μυαλό της η ιδέα των πειρασμών "παίζει" συνεχώς και αργά ή γρήγορα ενδίδει σε αυτούς. Το αποτέλεσμα όπως είναι φανερό πως θα εξελιχθεί, είναι να καταστρέψει τη ζωή, την δική της αλλά και της οικογένειας της.
Μέσα από ένα αργό τέμπο ο Flaubert μας δίνει μια γοητευτικότατη πλοκή. Αργά και βασανιστικά θα έλεγα πως χτίζει με αριστουργηματικό τρόπο τον χαρακτήρα της Έμμας Μποβαρύ. Η αντιθέσεις που δημιουργεί ανάμεσα στον χαρακτήρα των δυο κεντρικών ηρώων του έργου είναι φοβερές και συντελούν στο να αποδοθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μια ανάρμοστη συζυγική σχέση. Είναι ταυτόχρονα πολύ περιγραφικός κατά την διάρκεια των σελίδων του βιβλίου. Εκτός των άλλων μας χαρίζει και ένα πάρα πολύ ωραίο κοινωνικό φόντο της επαρχίας όπου λαμβάνει χώρα η πλοκή με πολυάριθμούς αλλά καλά δομημένους χαρακτήρες που δίνουν το δικό τους χρώμα στο όλο έργο. Ειδικότερα τώρα στο πρόσωπο της Έμμας Μποβαρύ φτιάχνει ένα τέτοιο λογοτεχνικό χαρακτήρα ικανό να μισηθεί και να αγαπηθεί εξίσου από το κοινό, που σίγουρα όμως θα μείνει αξέχαστος στην ιστορία και θα σκανδαλίζει τους αναγνώστες. Τελικά τα κλασσικά είναι ακριβώς κλασσικά για κάποιο λόγο. Η Μαντάμ Μποβαρύ είναι ένα από αυτά και σίγουρα κάποια στιγμή της ζωής του ο κάθε βιβλιόφιλος θα πρέπει να την γνωρίσει.
