John Steinbeck
Εκδόσεις: Γράμματα
Σελίδες: 574
Τίτλος πρωτοτύπου: The grapes of wrath
Μετάφραση: Κοσμάς Πολίτης
Πολλές φορές αναρωτιέμαι ποιο το νόημα να διαβάζεις ένα μυθιστόρημα και τι μπορείς να αποκομίσεις από αυτό. Τα "σταφύλια της οργής" λοιπόν νομίζω πως είναι ένα από αυτά που μπορούν να σου δώσουν τόσα πολλά διαβάζοντας το. Ένα βιβλίο που χάρισε στον Steinbeck το βραβείο Pulitzer το 1940 και ένα από τα πολλά που "ανάγκασαν" την επιτροπή να τον βραβεύσει με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1962.
Αν και δε μπορώ να πω πως είμαι λάτρης των κλασσικών, το βιβλίο αυτό νομίζω πως με συγκλόνισε στην κυριολεξία. Αν μου ζητούσαν να δώσω έτσι ένα τίτλο θα το χαρακτήριζα "Μάθημα ζωής". Στην αρχή ίσως να μου φάνηκε κάπως αργό, η συνέχεια δε όμως ήταν παραπάνω από εξαιρετική. Πρόκειται για την ιστορία μιας πολυμελούς οικογένειας στην Αμερική που χάνουν τα κτήματα τους, όπως και πολλοί άλλοι γύρω τους και αναγκάζονται να μετατοπιστούν, ψάχνοντας την γη της επαγγελίας τους. Αυτό που συναντούν στην πορεία είναι η φτώχεια, η εκμετάλλευση, η εξαθλίωση, η αδυναμία να καλύψουν τις ανάγκες τους. Τα γεγονότα αυτά τους αλλάζουν, κάποιοι στην πορεία χάνονται, άλλοι φεύγουν από μόνοι τους. Κάποιοι όμως προχωράνε, ωριμάζουν, κάνοντας αποφασιστικά βήματα..Εκπληκτική η απόδοση μιας τεράστιας γκάμας χαρακτήρων. Εξυμνείται ο σπουδαίος ρόλος της μητέρας μέσα σε μια οικογένεια και αξίες όπως η περηφάνια και η αξιοπρέπεια. Ένα βιβλίο κυριολεκτικά γεμάτο σοβαρά και ουσιώδη νοήματα. Για το τέλος του δε, τι να πει κανείς.. Ειλικρινά έμεινα χωρίς λόγια, άφωνος εντελώς μπροστά στα συναισθήματα που μπορεί να σου δημιουργήσει η λογοτεχνία. Συνίσταται σε όλους, όχι απλά ανεπιφύλακτα, ούτε ακριβώς σαν κάτι must, θα έλεγα σαν κάτι Have to read.. Ένα πάρα πολύ εύστοχο σχόλιο που μου έχουν πει για το βιβλίο αυτό ήταν: "πρέπει να το δώσουμε στους εξωγήινους μετά από ν χρόνια που θα έρθουν στη γη να το διαβάσουν για να καταλάβουν τι εστί ανθρωπότητα και τι μπορεί να παράξει" και συμφωνώ απόλυτα. Τόσο τέλειο το βρήκα.
Δεν έχω διαβάσει κάποιο άλλο βιβλίο του Steinbeck και μετά από τα σταφύλια της οργής πραγματικά φοβάμαι να το κάνω μήπως και απογοητευθώ σε σχέση με αυτό. Ο "δρόμος με τις φάμπρικες" με περιμένει στο ράφι, κάποια στιγμή θα βρω το θάρρος πιστεύω.
